Kurpiowskie ubiory męskie z Puszczy Białej

Trwa ładowanie zdjęć

Nakrycia głowy

Strój męski był bardzo prosty i praktycznie pozbawiony ozdób. Tradycyjnym nakryciem głowy były rogatywki i czapki maciejówki, które zachowały się najdłużej. Latem zakładano niekiedy słomiane kapelusze, a zimą różnego rodzaju czapki baranie.

Mężczyzna na białym tle w ujęciu trzy czwarte, ubrany w beżowy wełniany płaszcz z czarnymi lamówkami, ciemną kamizelkę i białą koszulę, w czarnej czapce dotyka daszka prawą ręką i spogląda w górę w prawo. — Czapka maciejówka, fot. Marek Popowski

Koszule

Koszule wykonywano z lnianych samodziałów. Wycięcie przy szyi zdobił niewielki kołnierzyk, który mógł być wyszywany skromnym haftem liczonym. Do szycia koszul stosowano krój przyramkowy. Zawsze noszono je wpuszczone w spodnie.

Kaftany i kamizelki

W chłodne dni mężczyźni zakładali granatowe kamizelki bez kołnierza, zapinane na dwa rzędy guzików. W użyciu były również czarne kaftany o krojach naśladujących marynarki.

Spodnie

Spodnie używane latem szyto z lnianego płótna, a zimowe z pasiastego, wełnianego samodziału lub sukna w siwym kolorze. Niezależnie od przeznaczenia, charakteryzował je prymitywny krój. Nogawki, wykonywane z pojedynczych płatów tkaniny, zszywano po wewnętrznej stronie. W części tylnej znajdowały się poszerzające kliny, a nadmiar materiału formowany był w zakładki wszywane w pasek. Z boku zostawiano rozcięcie, które umożliwiało zakładanie spodni.

Sukmany

Dopełnieniem stroju odświętnego była sukmana szyta z szarego lub białego sukna. Przód sukmany był prosty, tył zaś fałdzisty lub gładki, z głębokim rozcięciem sięgającym do linii pasa. Pod szyją znajdował się kołnierz z wykładanymi klapkami. Rękawy kończyły się mankietami. Przód zdobiły cztery wpuszczane kieszenie. Krawędzie sukmany oraz kieszenie, mankiety i klapy obszywano czarną taśmą. Sukmanę noszono na ogół przepasaną czerwonym, wełnianym pasem.