KONTRAST 
Mikroregion Urzecza rozpościera się po obu stronach Wisły, w północnej części jej środkowej doliny. Jego obszar w całości znajduje się w granicach województwa mazowieckiego. Obejmuje nadrzeczne tereny powiatów: otwockiego, garwolińskiego, piaseczyńskiego oraz dzielnic Warszawy: Mokotowa, Wilanowa i Pragi Południe.
Mieszkańcy Urzecza byli ludźmi majętnymi. Wisła dawała rozliczne możliwości bogacenia się i rozwoju. Dzięki regularnym wylewom, obszar ten obfitował w urodzajną ziemię, co umiejętnie wykorzystywali. Rzeka nie była przeszkodą, wręcz przeciwnie – ułatwiała kontakty handlowe, towarzyskie i kulturowe, służąc za bezpłatny szlak komunikacyjny. Stanowiła także łatwą drogę do chłonnego rynku zbytu płodów rolnych, czyli do położonej niedaleko Warszawy i innych nadwiślańskich miast.
Noszone na tym obszarze ubiory należą do grupy strojów mazowieckich. Uważa się, że na ich formę i charakter wywarły wpływ dwa silne gospodarczo i kulturowo ośrodki – Wilanów i Czersk. Tradycyjna odzież zachowała się najdłużej w dobrach wilanowskich, co wpłynęło na nazwę tego ubioru.
Stroje wilanowskie z nadwiślańskiego Urzecza były piękne i szykowne. Dobry status materialny ludności pozwalał na zakup drogich materiałów, z których wykonywano poszczególne elementy. Niestety ubiory te wyszły z powszechnego użytku dość wcześnie. Schyłkowy okres noszenia stroju męskiego przypadł na przełom XIX i XX wieku, a kobiecego – na pierwsze lata XX stulecia.
Opracowanie: Elżbieta Piskorz-Brenekova
Ubiory ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie
